زاييده تصوير-سیال ذهن
در فیلم مرد مرده ساخته جیم جارموش، جانی دپ خسته از تعقیب و گریز آدم کشانی که در پی او هستند؛ بر روی برگهای فروریخته جنگلی در کنار آهویی ظاهرا مرده، می آرامد. دوربین از نمای بالا آنها را در کادر می گیرد.
اگر خواهان آرامشيد؛ در جنگلي پاييزي و برگ پوشيده، در کنار آهويي مرده؛ بخوابيد!
( مرد مرده ساخته جيم جارموش)
گوست داگِ جارموش هم حکایت غریبی دارد؛ این جمله را به ابراهیم و پارسا تقدیم میکنم. یادش بخیر لحظات جاویدانی داشتیم در خانه پارسا در دل کویر یزد در زمستان که پوشیده از برف بود و ما که در کنار حرارت مطبوع چراغ علاء الدین، فیلم را میدیديم.
ای مرد سیاه! تنهای تنومند! به هنگام مرگ خویش کتابی هدیه بده!
( گوست داگ ساخته جیم جارموش)
آسمان سرپناهِ برتولوچی به این آسانیها از حافظه سینما دوستان محو نخواهد شد. ترکیبی موجز گونه از زیباشناختی بصری و موسیقایی. روایتی از تنهایی و دغدغه، شامپاین و فلسفه. ن. ش خوب میداند چه میگویم:
اگر هتل دوکسار را نیافتی مرا به قلعه فرانسویها ببر! .....عاشق! ناگفته ها را تا سپیده دمان بشنو! آنگاه تنها خواهی شد.
( آسمان سرپناه ساخته برناردو برتولوچی)
در این وبلاگ سعی خواهد شد تا در حدی که دانش نویسنده اقتضا می کند و با استفاده از دانسته های فرامتنی که از علومی همچون روانکاوی، جامعه شناسی و مکاتب مختلف ادبی و سینمایی وام گرفته می شود به انکشاف لایه های عمیق معنایی فیلم نایل شویم. شاید درییچه جدیدی به سوی مبحث نقد فیلم باز کنیم. تا چه پیش اید.