جودیت پوردون
جودیت پوردون
How Will You Kiss?
Lilt me your lips,
our lost breath intermingling.
Synchronize our silence
as lazy hours ease by.
Waft cocoa, hazelnut, cinnamon,
scents around me.
Tremble with me
in paralyzing pauses.
I may no longer breathe
without breathing you.
- Judith Pordon
چگونه می بوسی؟
سرود لبهایت برای من،
آمیزش نفس گمگشته مان.
هم زمانی سکوتمان
آن هنگام که ساعتها، کند و آرام درگذرند.
رایحه دل انگیز کاکائو، فندق، دارچین،
در اطرافم به مشام می رسد.
با من می رعشی
در سکون هایی سِرکننده.
بیش از این یارای نفس کشیدنم نیست
اگر نفس نکشی تو.
-- جودیت پوردون
You lean to my side
tickling my desires.
I quiver in infinities.
Others lean towards us.
Do they sense
your exhale is my inhale,
your out, my in?
We sit motionless
but betray ourselves,
glancing around
to see if anyone is looking.
- Judith Pordon
هیچ کس نباید بداند
تمناهایم را فرو می نشانی
زیر لباسهایم
از لایتنائیها
دیگران میل می کنند
به سوی ما
با احساس
بازدم تو دم من است؛
خروج تو، ورود من؟
راکد بر جای می مانیم
اما خیانت می کنیم
به یکدیگر
به اطراف نگاهی می افکنیم
تا ببینیم آیا کسی ما را
می پاید.
--جودیت پوردون
در این وبلاگ سعی خواهد شد تا در حدی که دانش نویسنده اقتضا می کند و با استفاده از دانسته های فرامتنی که از علومی همچون روانکاوی، جامعه شناسی و مکاتب مختلف ادبی و سینمایی وام گرفته می شود به انکشاف لایه های عمیق معنایی فیلم نایل شویم. شاید درییچه جدیدی به سوی مبحث نقد فیلم باز کنیم. تا چه پیش اید.