موسیقی
يکي از ويدئو کليپ هاي زيباي گروه کمل با نام مسافر مقيم. فضاسازي و نورپردازي سکانس ابتدايي به شدت متاثر از آثار کافکا است. و چهره مغموم زن حس تنهايي و افسرده فضا را تشديد ميکند. ساختمان پشت سر يادآور اماکن و ساختمانهاي فيلم محاکمه( با بازي آنتوني پرکينز) ميباشد. شايد بتوان معادل نوشتاري اين کليپ را اينچنين برگزيد: " دازاين به مثابه تنهايي"
http://www.youtube.com/watch?v=MKBwku-PsPY&mode=related&search=
هر وقتی که از کنار حلبی آبادهای اطراف زاهدان رد میشم به یاد پازولینی می افتم به ياد ويتوريو به ياد اِتور به ياد استراچي. شايد ماها احمق ترين بورژواها در آسيا نباشيم ولي سرمايه داري و بورژوازي کمپرادور همان بلايي رو سرمون آورده که سر جنوب ايتاليا آورد. شايد حق با پاره تو و موسکا باشه مگه نه؟ اي کاش آقاي مَهدي فتوحي لطف ميکردن و متن اين ترانه رو واسمون ترجمه ميکردن!
http://www.youtube.com/watch?v=___GcQR24LY&mode=related&search=
ببینید! من که فکر نمی کنم بشریت بطور اعم و بشریت سینمایی بطور اخص به این زودیها به ارج و قرب پازولینی پی ببرن. تا نظر شما چی باشه؟ ( چند وقته که در عرصه تیتراژ سینمایی در ایران به یک نمونه خلاقانه برخورد نکردید؟ چند ده ساله؟)
http://www.youtube.com/watch?v=237CM6RZTdE
یه روز بالاخره فرا میرسه اما نباید کاریو بکنیم که ماهیگیر فیلم نور زمستانی کرد.
http://www.youtube.com/watch?v=Ait4thLThW0&mode=related&search=
در این وبلاگ سعی خواهد شد تا در حدی که دانش نویسنده اقتضا می کند و با استفاده از دانسته های فرامتنی که از علومی همچون روانکاوی، جامعه شناسی و مکاتب مختلف ادبی و سینمایی وام گرفته می شود به انکشاف لایه های عمیق معنایی فیلم نایل شویم. شاید درییچه جدیدی به سوی مبحث نقد فیلم باز کنیم. تا چه پیش اید.