گزین گویه
دیر زمانیست که خشونت و جنگ در سرزمین های مقدس، سنت جاریه و سیرت مستمره است. و خدا میداند سرانجام کی نوبت به آرامش خواهد رسید. این را برای این گفتم:
اسلحه را با نوار غزه کادو کرده بودند.
چه بسیار دانایانی بوده اند که گفته اند آدمی همه چیز حتی هستی اش را در نسبت با دیگران تعریف می کند. ایضن زبان شناسان شالوده شکن که متن را در نسبتش با حاشیه تاویل میکنند. حال فکر کنید که:
اگر هیچ کس نمی بود هیچ گاه تنها نمی شدیم.
میگویند در زمانه پست مدرن می زیم؛ جاییکه اگر در تمنای آرامش باشی؛ از اضطراب دق میکنی و اگر طالب دلهره، شاید روی آرامش را ببینی. پس بگویید:
از هوای پس خوشم میآید.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۸۶ ساعت 13:2 توسط آرمان شهرکی
|
در این وبلاگ سعی خواهد شد تا در حدی که دانش نویسنده اقتضا می کند و با استفاده از دانسته های فرامتنی که از علومی همچون روانکاوی، جامعه شناسی و مکاتب مختلف ادبی و سینمایی وام گرفته می شود به انکشاف لایه های عمیق معنایی فیلم نایل شویم. شاید درییچه جدیدی به سوی مبحث نقد فیلم باز کنیم. تا چه پیش اید.